Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Ανακρεόντειο


γ δ’ σοπτρον εην,
πως ε βλπς με.
γ χιτών γενοίμην,
πως ε φορς με.
δωρ θέλω γενέσθαι,
πως σε χρτα λούσω.
Μύρον, γύναι, γενοίμην
πως γ σ’ λεψω .
Καί ταινίη δέ μαστ
ν ,
καί μάργαρον τραχ
λ.
Καί σάνδαλον γενοίμην
μόνον ποσίν πάτει με.


...


Κι εγώ καθρέφτης να 'μουνα

για να με βλέπεις πάντα.

Εγώ χιτώνας να γενώ,

πάντα να με φορείς.

Νεράκι θέλω να γινώ,

το σώμα σου να λούσω.

Μύρο, γυναίκα, να' μουνα

να σε αλείψω εγώ.

Στο στήθος σου στηθόδεσμος,

κολιέ μαργαριτάρι.

Σαντάλι σου, εμένανε

μονάχα να πατάς.




Σημείωση:Το ποίημα στα αρχαία ελληνικά περιέχεται στην έκδοση Αρχαίοι Λυρικοί-Μελικοί, εκδ. Άγρα στα Ανακρεόντεια αρ.18. Η παραπάνω μετάφραση όμως , είναι του Ναυτίλου. Το εικαστικό θέμα είναι έργο της Σοφίας Λασκαρίδου (1882-1965) με τίτλο "μπροστά στο τζάκι".


αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του ναυτίλου