Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008

...for Mark Lanegan


Όλη την ημέρα ακούω Lanegan

και πίνω

και αναρωτιέμαι για τη ζωή μου

και είμαι ευτυχισμένος

και ακούω κι άλλο Lanegan

και πίνω κι άλλο

και δεν κάνω κανενός χατίρι

και χέστηκα για όλους εκείνους

που ποντάρουν την ευτυχία τους

σε ψοφίμια μπαρ.

Και ακούω ξανά Lanegan

και πίνω κι άλλο

και σκέφτομαι

είναι τεράστιος τραγουδιστής ο άτιμος

και παίζει το badi-la

και τραγουδώ μαζί του

και πίνω κι άλλο ουίσκι

και όλη η δισκογραφία του

και όλες οι συμμετοχές του

και όλη η φωνή του

κι εκείνη η βραδιά στην συναυλία

και ο ώμος της

ο γυμνός

και η απουσία της άλλης

και ο Lanegan

και τα ποτά

και οι γυναίκες

οι γυναίκες

που με γαμούν μέσο τραγουδιών

κι ο Lanegan

που γαμοτραγουδάει το

On Jesus program

και ετούτη η βραδιά

ετούτη η μέρα

ολάκερη

με τον Lanegan

να μου γαμάει ξανά τη ζωή

να πίνω κι άλλο

γιατί εκείνος το θέλει

γιατί εγώ το θέλω

γιατί και οι δυο πίνουμε σαν τρελοί

ή τουλάχιστον εκείνος έπινε κάποτε σαν τρελός

γιατί ξεκίνησε κάπως σήμερα

και ήταν προκαθορισμένο

και χέστηκα για τα δεδομένα

και χέστηκα για τις μουσικές που είναι επίκαιρες.

Απόψε ακούω Lanegan

όλη μέρα.

κι όλα τα δέντρα της γειτονιάς

γαμοπινάνε για μια σταγόνα ευτυχίας

Γ.Ζελιαναίος