Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Θέσαρ Βαγιέχο / Μαύρη πέτρα πάνω σε μιαν άσπρη πέτρα


Θα πεθάνω στο Παρίσι με νεροποντή
μια μέρα που από τώρα έχω τη μνήμη της.
Θα πεθάνω στο Παρίσι-κι ούτε που μ' ανησυχεί-
ίσως μια Πέμπτη, όπως σήμερα, φθινόπωρο.

Πέμπτη θα' ναι, γιατί σήμερα, Πέμπτη, που γράφω
αυτούς τους στίχους, τα μπράτσα μου με παν προς
το χειρότερο και, ποτέ όπως σήμερα, δεν με έχω,
μ' όλο μου το δρόμο, ξαναδεί τόσο μονάχο.

Ο Θέσαρ Βαγιέχο έχει πεθάνει, τον χτυπούσαν
όλοι χωρίς αυτός τίποτα να τους έχει κάνει
του δίνανε χτυπήματα με ξύλο κι ακόμα

χτυπήματα μ' ένα σκοινί, μάρτυρες είναι
οι Πέμπτες και τα κόκαλα των μπράτσων,
η μοναξιά, η βροχή, οι δρόμοι...


μετάφραση Βασίλης Λαλιώτης

Πηγή ΕΔΩ… 
για το τι σας θυμίζει κλπ…