Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Τρελάδικο... του Σάσα Τσιόρνι / απόδοση Μιχάλης Παπαντωνόπουλος


Οικογένεια - αυτό το σκυλολόι γνωστών και γκρινιάρηδων,
αυτό το ανυπόφορο καρναβάλι ηλιθίων.
Δουλειά, φίλοι, διεφθαρμένοι πολιτικοί
επιτίθενται ακατάπαυστα στο πνεύμα μου.
Πάρ' τα βιβλία - λέρα και σκουπιδαριό:
μια γάτα τα ξεσκίζει,
μιαν άλλη τα γλείφει, γεννάει βρωμιά
και μασουλάει με ηδυπάθεια...

Μεγάλε Πέτρο, Μεγάλε Πέτρο -
ένοχε των ενόχων!
Τι σ' έφερε στον άγριο βορρά
να πράξεις μια τέτοιαν αμαρτία;
Οκτώ μήνες χειμώνας - κι ούτε χαμόμουρα ούτε συνοδοί.
Κρύο, μύξα, σκοτάδι, βροχή - Το παλαβό σου κεφάλι σε
τραβάει απ' το παράθυρο να πα' να σωριαστείς στη γέφυρα...
Είμαι αγανακτισμένος, αγανακτισμένος! Θεέ μου, ποιος είναι
ο επόμενος;

Καθημερινώς πίνουμε το φαρμάκι μας: μία θολή γουλιά
από 'να κουτάλι κηροζίνης -
και υπό τη λαγνεία των παράλογων ομιλιών,
ο άνθρωπος μεγαλώνει αδιάφορα σαν βόδι...

Υπάρχει κοινοβούλιο - όχι; Ένας Θεός ξέρει,
εγώ πάντως όχι. Ο διάολος ξέρει.
Εδώ -κι αυτό το ξέρω- υπάρχει θλίψη
κι ανάπηρος θυμός...
Ο λαός μουγκρίζει, τρελαίνεται, ξεφεύγει,
μα αυτές «δεν είναι οι μέρες του μίσους», λέει.

Πού είμαστε, αγαπητέ μου - αγαπητέ μου ομοαίματε;
Πού είμαστε, απέθαντη αγάπη;
Γκουτσκόβ, Δούμα, λασπόχιονο, χαμόμουρα, σκοτάδι...
Αγαπητέ μου! Δεν σε τραβάει το παλαβό σου κεφάλι απ' το
παράθυρο να πα' να σωριαστείς στη γέφυρα;

Την αλήθεια! Σε τραβάει, έτσι;
...............................................

Περισσότερος Σάσα Τσιόρνι ΕΔΩ