Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Κώστας Ρεούσης / Τέσσερις Μήνες



δεξιά η ρωσική κούκλα αριστερά το παγόνι ο πε-
λεκάνος της Σιγκαπούρης σκέφτηκε τους χαρτοκό-
πτες έτσι ως κέρατα τοποθέτησε κάπου κοντά στον
αυχένα στο κέντρο ο δύτης με βάση τη γυάλινη τι-
γρη ω τι πουτανιά τι οσμές να κι η πουστιά καβά-
λα τα’ άλογο σςς η βροχή την άμμο να λασπώνει το
γιασεμί το γιασεμί που βρέθηκε χεσμένο με σκόνη
σε σκόνη πετώ όπως κηφήνας ερωτεύεται είναι και
δεν είναι ε και το γραφέα γυναίκα έτυχε να κυ-
ήσει με σπόρο κακό ποιητή ειρημένου του ήλιου
προσταγή που στα μέρη μου κρούζει love will tear
us apart χαρίζει χαρίζει χαρίζει και ψυχές θερίζει
όταν η ομορφιά φίλησε την αυγή except the sight of
dust τη θέλω ξανά ξανά τη θέλω το μελαχρινό μου-
νάκι της π’ έψαχνα με μανία η γλώσσα μου μάγισ-
σα ευκίνητη να διαβαίνει το παρεό με τις τέσσερις
σαύρες έγινε κουρτίνα πείσμα του έψιλον π’ έτυχε
να κατέχει στενό μεστό κοντό ευλύγιστο είναι τι
ήρθε από την Ερμιόνη του βήτα που δοκίμασε εκ
νέου την αρμύρα το στυλό ψάχνεις το σγουγγαρά-
κι τα’ αφτιού στο πάτωμα και μες’ το τύμπανο εκεί-
νο κυματίζει ανοίγοντας την τρύπα το νερό δίοδο
να ελαύνει κολυμπώντας τα σπλάχνα τα σπλάχνα
κολυμπώντας και ξανά κολυμπώντας τα πρόσεχε
και μήνυσαν ράψε τα’ αντίθετα αντίθετα μην μετράς
ό,τι ανοίγει να περπατάς ήπειρος είναι αυτή ή ζέ-
                        στη που προσμένει


Μέσα από την ποιητική συλλογή του
Κώστα Ρεούση
«Ο Κρατήρας του Γέλιου μου»
Εκδόσεις Φαρφουλάς, 2009