Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Αντρέας Τσιάκος...Εξωλογιστική ταινία

Τώρα το σώμα μου θα ζητά ψυχή και αίμα όπως ζητούν τα τρένα στους σταθμούς ένα ταξίδι ακόμα, θα ‘ναι αντάρτικο πιστόλι η αγάπη μου, με έξι σφαίρες στην καρδιά και με την έβδομη στην τσέπη, σε μια άκρη θα γυρεύει κάποια να φανεί ή έστω η σκιά της, ασκόπως θα στοχεύει ψηλά στον ουρανό την τράπουλα της Αφροδίτης, αφού όταν δε με σκέφτεσαι δεν υπάρχω, παρά μονάχα στα βιβλία της λογιστικής θα ψιχαλίζει το δάκρυ μου τις πράξεις που χαν σκοπό να λευτερώσουν την πρόσθεση και την αφαίρεση από τα βαρετά σχολικά τετράδια, μα εσύ λέει θα σαι εξωλογιστικό βιβλίο κρυμμένο στις παλιές ελληνικές ταινίες και διάλογος στο διάλλειμα κάποιας παράστασης σπουδαίας, το πρώτο όνομα στις ορχήστρες των πειραματικών συνόλων, η γεύση που κρυώνει το μυαλό μου και το πρώτο φώς που είδα σαν γεννήθηκα και πίστεψε η μάνα μου πως ο καρπός της θα γίνει λουλούδι καλοκαιρινό, μα έφυγε ο πατέρας μου να πιεί ένα ακόμα μπουκάλι ποτό αναγνωρίζονταν αμέσως την παρουσία του στο καθρέφτη των ματιών μου, και πέταξε ύστερα από δέκα οχτώ χρόνια το τελευταίο του τσιγάρο πάνω μου, πριν μπει στο χώμα ή πριν ταξιδέψει στα σύννεφα-για λίγο είπε κι αυτός ότι φεύγει, και τον πίστεψα-γιατί τις ταινίες τις είχε ξαναδεί και γνώριζε το τέλος.


Από την ποιητική συλλογή:
Αντρέας Τσιάκος
«Ασκήσεις Αναπνοής»
Εκδόσεις Χαραμάδα, 2011