Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Ποίημα μέσα από το "In Berlin / Σημειωματάριο 1983 - 1984"...του Ηλία Πετρόπουλου

Χτίσε το ποίημα, καθώς χτίζουν ένα σπίτι.
Γράφε ποιήματα με το ζόρι,
και, μάλιστα, τις μέρες που δέ θέ να γράψεις ποιήματα.
Καθόρισε, εκ των προτέρων, το θέμα και τη φόρμα των στίχων.
Σκάρωνε ποιήματα παίζοντας.
Άσε την Ποίηση των Ιδεών και των Συμβόλων και των Χρωμάτων.
Να προτιμάς τις Καθημερινές Εικόνες
και τα ασήμαντα διαδοχικά Στιγμιότυπα
τουτέστιν, την Φτωχή Ποίηση.
Για σου, Γκίνσμπεργκ, γεροπούστη!

Διασχίζω την καινούργια γέφυρα
για να μπω στην Zitadelle του Spandau.
Η νέα γέφυρα έχει κιγκλιδώματα διακοσμημένα
από μια σειρά στρατιωτικά κράνη.
Το χιτλερικό κράνος δεν λείπει.

Γιατί ο Στάλιν υπήρξε τόσον ευγενικός
έναντι των γερμανών;

Βλέπω όνειρο
είμαι, λέει, σε μια Kneipe
κι αυτή πίνει στο μπαρ
(γιατί εκεί είναι πιο φτηνά)
και φοράει μαύρο πανταλόνι λαμέ
κι όπως κάθεται, λέει, στο ψηλό ταμπουρέ
τα κωλομέρια της ξεχειλίζουν
κι εγώ πλησιάζω κρυφά, σα γάτα,
πατώντας στα νύχια των ποδιών,
κι απλώνω τα χέρια, λέει,
για να την πασπατέψω...

Ηλίας Πετρόπουλος
Ποιήματα 1968 -1974 & 1982 - 1991
Εκδόσεις Νεφέλη