Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Σήμαντρα… του Λίνου Ιωαννίδη



Τα παγωμένα πρωινά στα διδακτήρια
χαμήλωνα με δυο βαριές φτερούγες.
Τα μεσημέρια καθώς έφευγα συντριμμένος
με εικόνες εξώκοσμες και θαύματα
έχανα ήδη τους έρωτες,
έχανα τους Αγγέλους.
Στις συγκεντρώσεις, τα σήμαντρα, τα μεγάφωνα
τα ουρλιαχτά μες στα συσκοτισμένα πλήθη
απελευθέρωναν βαρύθυμους ψαλμούς
κι ανάσες άλλων εποχών.

Ωστόσο, ανέπνεα τον ουρανό
κι έτσι καθώς έφευγαν οι μέρες,
οι νύχτες απλώς χάθηκαν.


Από την ποιητική συλλογή
Εξώστης
Εκδόσεις Αιγαίον, 2003