Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Βασίλης Στεριάδης...Όμιλος του θανάτου



Σχεδόν σε είπε,
θα σε πει ρόμπα και χαμένο τσόλι.

Αν αγαπήσει,
θα σε πει και καλτσοδέτα
και διαιτητή μαϊμού.

Έξω από τις αγωνιστικές γραμμές
στις γειτονιές της εργατούπολης.

Τορίνο,
το πρώην λαϊκό αγόρι μπαίνει στο χρηματιστήριο
με τη Κυρία και τους μπανκονέρι.

Γι αυτό κι εσύ να προσέχεις, φυλάξου,
να μην κάνεις τη σφυρίχτρα σου τσίχλα.

Θα στη βάλουν ανάποδα
όπως και το σημαιάκι της δουλειάς
στο βοηθό σου.

Είτε περάσει ο καιρός είτε ου
θα πεθάνεις.

Να ερωτεύεσαι λοιπόν, όπως εγώ.

Και να τραγουδάς.

Σεντ Λούις μπλουζ.

Όπως στο Τενεσί από την αυτοκράτειρα.

Με τη φωνή της σκίζει την τρομπέτα.

Λίγο πριν ξεκινήσει
για τον ουρανό με τα διαμάντια.



από την ποιητική συλλογή
"Χριστούγεννα της Ισοπαλίας"
Εκδόσεις Κέδρος, 2002


για την Νίκη που μου τό 'στειλε όταν άλλαξε ο χρόνος