Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

000 194... του Παύλου Ναθαναήλ


Τα σκουπίδια  ζώνουν
σαν φουστανέλα Άγγλου ευζώνου...
μα την θέλω σαν τρελός
Τα αποκαΐδια μιας βαμβακερής ζωοφιλίας
με περιφρονούν
μα η περιφρόνηση είναι η σπουδή
του εξ αναβολής μαστροαγώνα του καρφιού
πάνω σε ωραία βολετό αίμα
Τα σπουδαία της συνωμοσίας
είναι ήδη επίκαιρα κώλυβα
στη μέση μια  κρασοκατάνυξης
μα η πόρνη των πλουσίων φτωχών το πνεύμα
είναι ο βούρδουλας της ανοχής
Τα μπούτια της Μαγδαληνής
ήταν το γαρ των μοντελιστών θεών
μα οι χνουδωτοί φασολαδοαναθρεμένοι
δεν ξυπνούν στα πρωινά του Άδη
Το χερούλι μιας πόρτας
είναι η προέκταση που ποζάρει με στύση
απέναντι στο ημίθεο χρέος
μα τα φαντάρια υπηρέτησαν τον γόνο του ηλιόσπορου
Τα ψυγεία λαμποκοπούν απέναντι από την θερμή νέκρα
μα τα χέρια της θα πρέπει να είναι ο λυτρωμός
Χέρια εκτρώσεις
γυναίκας έρωτας
ζωή ερεθισμένη
σκώτια κουρασμένα
νώτα ξαγρύπνιας
μυρωδιά αξεθώριαστη.......

Κρυώνω  μαλάκα...