Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Deep insa "M" fucka...του Παύλου Ναθαναήλ

Οι παλιές μανάδες με τις στενές φούστες με ντρέπονταν
Εγώ κάτω από την καρέκλα τους μανιασμένος σαν φίδι
έψαχνα να δω το ολόγιομο βρακί τους
κι αυτές
έπνιγαν στα μπούτια τους τα 4 πρώτα μου χρόνια
Σκουριασμένα καρφιά άνοιγαν γυάλινες κλεμμένες κόκα κόλες
φυλακωμένες σε φωταγωγούς
κι ο τρελός της γειτονιάς γαμοσταύριζε ότι δεν ζούσε
Οικόπεδα...
τόσα πολλά ελεύθερα οικόπεδα είχε αυτό το κωλομέρος κάποτε
να παίξεις, να χέσεις, να μαζέψεις πασχαλίτσες
να ξυπνήσεις από τον ύπνο τους πανέμορφες οχιές
που κουλουριάζονταν στα πόδια σου,
κατηφόρες για να γδάρεις λοβό, γόνατα, αναμνήσεις μετά,
μα ...
Οι παλιές μανάδες ήταν η ζωή
που γεννούσε και ζούσε μαζί με τον αταίριαστο ερωτισμό μου
Φινιστρίνια καύλας σε τουαλέτες
τσιμεντόλιθοι σκαμνάκι κι αγωνία για το θα φανεί
παλιοσίδερα,
τρύπια ακορντεόν,
τσιγάρα φόρα παρτίδα στην αυλή,
ξύλο το βράδυ από γιδομασίστες
και το πρωί ξανά στα χώματα,
με βαθιές υπνωτισμένες ανάσες, καμένες κάμπιες, καμένα όνειρα,
θαμμένες ζωές μετά
Το παλιό φορτηγό,
το κορίτσι με νοητική στέρηση στο διώροφο μπαλκόνι,
ο γύφτος με την ελιά που έπαιζε κλαρίνο,
ο ηθοποιός με τις παχιές μαύρες σακούλες κάτω απ΄το τα μάτια
κι ο πούστης τραγουδιστής,
οι καλοί επώνυμοι γείτονες....
μα...
Oι παλιές μανάδες μύριζαν θηλή και ιδρώτα κάθε φορά
που περπατούσαν προς την '70ς αυθεντική Έβγα της γειτονιάς μου

Η Αθήνα που έζησα πέθανε μάνα!
Ζήτω η γκαγκαρία σας μωρά μου!


Καύλα και Ζήτω ακόμα στις παλιές μανάδες
που σκάβουν κήπο με κασμά,
ανοίγουν τα πόδια σε καταθλιπτικούς τιμητές γαμιάδες ,
σε αφήνουν να ξεροχύσεις μέσα σε σούπερ μάρκετ πίσω τους
τρίβουν με γυαλόχαρτο τα γαλλικά παντζούρια του σπιτιού τους
και φοράνε πανέμορφα πανιά εσώρουχα πάνω στην λεκάνη τους
κι όχι επινοημένα ακαύλωτα κορδόνια μιας δήθεν κούλας

Στις παλιές μανάδες χρωστώ τη ζωή μου...
Πάντα θα με σώζουν από τον χαμό!

Πάντα εχθρέ μαλάκα!