Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Rainer Maria Rilke, Ο ποιητής (Τρεις μεταφραστικές εκδοχές)


Fugitive moment! how fast you escape me:
how you can wound with each stroke of your wing!
All alone: then what was I given my tongue for?
why was I given these nights, or these days?

I have no particular place here,
no beloved, no house of my own.
Though I enrich every thing that I enter,
enriched, it will easily spend me again.

(Stephen Cohn)

~ ~ ~

Μακριά από μένα φεύγεις, ώρα.
Και το φτεροκόπημά σου με πληγώνει ακόμα.
Μόνος: τι να το κάνω πια το στόμα;
τι τη νύχτα μου; τι να κάνω τη μέρα μου τώρα;

Δεν έχω σπίτι, δεν έχω αγαπημένη,
γωνιά δεν έχω η ζωή μου ν’ ακουμπήσει.
Το κάθε τι που του δίνομαι πλουταίνει
και θα με σπαταλήσει.

(Άρης Δικταίος)

~ ~ ~

Στιγμή εσύ, φεύγεις μακριά.
Των φτερών σου με πληγώνει ο κτύπος.
Ερημιά: τα λόγια τι τα θέλω πια;
χρειάζομαι τη νύχτα; τη μέρα μήπως;

Σπίτι δεν έχω, ούτε αγαπημένη,
δεν έχω τόπο να σταθώ.
Σ’ ό, τι πράγμα κι αν δοθώ,
πλούσιο αυτό να με φτωχαίνει.

(Νίκος Βουτυρόπουλος)