Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Μικρό ερωτικό 1991...του Γιάννη Δρύλλη

Γιατί εκείνη τη νύχτα δεν κοιμήθηκα,
έμεινα ξάγρυπνος μέχρι τα ξημερώματα,
να ακούω τις εκπομπές από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς,
και να καπνίζω τη μάρκα τα τσιγάρα σου,
και τα ματόκλαδά σου
Κι είπα: θα σε ξεχάσω
Όμως η νύχτα να είναι σύγκορμη,
κι η εικόνα σου να με ορίζει στην κόψη του φεγγαριού
Και κάποια στιγμή οι σταθμοί παίξανε το τραγούδι που αγάπησες,
το "Youkali" του Kurt Weill
Κι είπα πάλι: θα σε ξεχάσω,
αυτό το νησί δεν ήρθε ποτέ,
κι όλα του τα κατάρτια σπασμένα κι αιμόφυρτα,
στην Πανεπιστημίου, στις οδούς της Αθήνας
Όμως η νύχτα να είναι σύγκορμη,
και να είναι χωρίς καμία διάσταση,
η νύχτα να είναι αίμα.


σχέδιο μολύβι: Μπάμπης Βούτος


το παρόν ποίημα βρέθηκε στις σελίδες του Δελτίου ποίησης και τέχνης του κυρίου Γιάννη Στεφανάκι: Νέο Επίπεδο, περίοδος δεύτερη, χρόνος τέταρτος 13-14, Άνοιξη - Καλοκαίρι 1992