Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Ο Dostoevsky για τους ονειροπόλους

...μέσα στην απάθειά του, με τα χέρια ενωμένα χαλαρά, δε θέλει να ξέρει ότι η ανθρώπινη ζωή είναι η διαρκής παρατήρηση του εαυτού μας μέσα στη φύση και την πραγματικότητα. Υπάρχουν επίσης ονειροπόλοι που γιορτάζουν την επέτειο των αισθημάτων, των εντυπώσεων που βίωσαν με τη φαντασία τους. έχουν σημειώσει τους μήνες όπου υπήρξαν ιδιαίτερα ευτυχείς, όπου η φαντασία τους τους έπαιξε τα πιο ευχάριστα παιχνίδια. Αν βάδισαν στον τάδε ή στον δείνα δρόμο, αν διάβασαν το τάδε ή το δείνα βιβλίο ή είδαν αυτή ή την άλλη γυναίκα, την ημέρα της επετείου επιδιώκουν να επαναλάβουν το ίδιο πράγμα φέρνοντας στη μνήμη τους και τις τελευταίες λεπτομέρειες της σαθρής, ανύπαρκτης ευτυχίας τους. δεν είναι τραγωδία μια ζωή σαν κι αυτή; Δεν είναι κάτι το φρικτό; Δεν πρόκειται για μια παρωδία, και μήπως όλοι εμείς δεν είμαστε λίγο πολύ ονειροπόλοι;


από επιφυλλίδα του Dostoevsky

"Μια Άνοιξη στην Αγία Πετρούπολη"

Μετάφραση: Άγγελα Ροίδου/Σταυρούλα Αργυροπούλου

Εκδόσεις Ροές

Πίνακας:

F.Dostoevsky in S.Petersburg

Από τον Leonid Zikeev