Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

Ταξίδι στην άκρη της νύχτας...απόσπασμα


...Ήμουν παιδί τότε, με φόβιζε η φυλακή. Είναι γιατί δεν γνώριζα ακόμη τους ανθρώπους. Δε θα ξαναπιστέψω ποτέ πια όσα λένε, όσα σκέφτονται. Τους ανθρώπους και μόνο αυτούς πρέπει να φοβάσαι, πάντοτε.
Πόσο καιρό έπρεπε να βαστήξει η μανία τους, για να σταματήσουν ξέπνοα, επιτέλους, αυτά τα τέρατα; Πόσο καιρό μπορεί να βαστήξει μια κρίση σαν κι αυτή; Μήνες; Χρόνια; Πόσο; Μπορεί και ίσαμε το θάνατο όλου του κόσμου, όλων των παλαβών; Ίσαμε τον στερνό; Κι αφού τα γεγονότα παίρναν τέτοια απελπισική τροπή, αποφάσισα να τα παίξω όλα για όλα, να επιχειρήσω το έσχατο διάβημα, το ύψιστο, να δοκιμάσω εγώ, ολομόναχος, να σταματήσω τον πόλεμο! Τουλάχιστον, στη γωνιά όπου βρισκόμουν.

Louis-Ferdinand Celine
Μετάφραση: Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου

Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ