Τετάρτη, 28 Μαΐου 2008

Comte de Lautréamont...Ποιήματα

Αντικαθιστώ τη μελαγχολία με το θάρρος, την αμφιβολία

με τη βεβαιότητα, την απελπισία με την ελπίδα, την

κακία με την καλοσύνη, την μεμψιμοιρία με το καθήκον,

το σκεπτικισμό με την πίστη, τα σοφίσματα με την ψυχρότητα

της ηρεμίας, τον εγωισμό με την ταπεινοφροσύνη.


Οι ποιητικές θρηνωδίες αυτού του αιώνα δεν είναι παρά σοφίσματα.

Τα βασικά αξιώματα δεν πρέπει να αμφισβητούνται.

Δέχομαι τον Ευριπίδη και το Σοφοκλή, όχι όμως και τον Αισχύλο.

Μη δείχνετε έλλειψη της πιο στοιχειώδους ευπρέπειας και ακαλαισθησίας

απέναντι στο δημιουργό.

Απωθήστε την ασέβεια: θα μου δώσετε μεγάλη χαρά.

Δεν υπάρχουν δύο είδη ποίησης υπάρχει μόνο ένα.

Έχει κλειστεί μια συμφωνία, όχι και τόσο σιωπηρή, ανάμεσα στο συγγραφέα

και τον αναγνώστη, ότι ο πρώτος θα θεωρείτε άρρωστος και θα δέχεται

τον άλλο σα νοσοκόμο. Ο ποιητής είναι αυτός που θα παρηγορεί την ανθρωπότητα!

Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί αυθαίρετα.

Δεν θέλω να μου κολλήσουν τη ρετσινιά του υποκριτή.

Δεν πρόκειται ν’ αφήσω Απομνημονεύματα.

Η ποίηση δεν είναι καταιγίδα ούτε κυκλώνας. Ειν’ ένα ποτάμι μεγαλόπρεπο

και γόνιμο.


Μετάφραση: Αντώνης Φωστιέρης