Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008

Από το ΣΥΣΣΗΜΟΝ του Νίκου Παναγιωτόπουλου


Φυλλάδιο Πρώτο, Τα εφτά πρώτα κεφάλαια

Επιλογές


αφού όλοι οι άνθρωποι δεν είσαστε παρά ένας που καθαρίζει

τον τάφο ενός που ξεγελάστηκε

~~~

Στ’ αλήθεια μπορεί να υπάρχει στη ζωή

τόση αποτυχία που ν’ αφήνει

την ανθρώπινη ματαιοδοξία ανικανοποίητη;

~~~

Βλέπεις το φως της τύχης

και βλέπεις και το φως της αλήθειας

και δεν είναι τα ίδια φώτα

ούτε το φως της ικανότητας με το φως της αλήθειας

είναι το ίδιο φως

τύχη και ικανότητα ποτέ δεν οδηγούνε στην αλήθεια

ότι δεν είναι σπαραγμός μέσα στο νόμο

χάνει γρήγορα το νόημά του

αυτό είναι μια αληθινή θέση τάξης

που πρέπει πάση θυσία να κρατηθεί.

~~~

Και ποιός μπορεί να υποκριθεί τόσο πολύ

πάνω σε αυτά ώστε να μην πεθάνει;

Ποιός καταδέχεται να είναι πια τόσο άρχοντας

της δυστυχίας του.

Εγώ είμαι πολύ διεφθαρμένος

είμαι μόνο διεφθαρμένος σχεδόν

το μόνο καλό που έχω είναι μάλλον ότι θα πεθάνω

αυτό που είναι κακό για τον άνθρωπο

για μένα είναι καλό.

~~~

Είναι οι χαμένοι της ζωής

που υπηρετούνε την αλλαγή του νοήματος των λέξεων

καθώς κάνουν μια χρήση άσκοπη κι εκδικητική

επειδή τις κρίσιμες ώρες πίσω από τις λέξεις

δεν έβρισκαν τίποτα

και δεν μπορούσαν να πούνε

ότι εμείς είμαστε ολοκαυτώματα λογικά

και σφάγια ζωντανά.

~~~

υπάρχει άγνοια και πόνος

γύρω από το τί είναι ότι μας δόθηκε

μόνο στη θεολογία ισχυρίζονται πως το ξέρουν

δηλαδή κανονικός άνθρωπος δεν το ξέρει κανείς.

~~~

Πρώτα τα νιώθεις πίσω απ’ τα μάτια

(τα οράματα και τα δάκρυα)

~~~

Από τις εκδόσεις Ίνδικτος