Σάββατο, 18 Αυγούστου 2007

Η Φιέστα του Jacques Prever


Τα ποτήρια αδειανά
Κι η μποτίλια σπασμένη
Και το κρεβάτι ανταριασμένο
Κι η πόρτα μας κλειστή
Κι όλα τα γυάλινα τ' αστέρια
Της ευτυχίας της ομορφιάς
Ν' αστράφτουν μες στη σκόνη
Στο ασκούπιστο δωμάτιο
Μ' εμένα μεθυσμένο - πεθαμένο
Ίδια φωτιά χαράς
Μ' εσένα μεθυσμένη - ζωντανή
Ολόγυμνη μέσα στην αγκαλιά μου.
Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης