Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2007

Οι Εκμυστηρεύσεις του Τάσου Λειβαδίτη


Μια νύχτα καθώς κοιταζόμουν στον καθρέφτη τρόμαξα, «κι αν

δω μέσα τον άλλον;» σκέφτηκα, γιατί είναι αλήθεια πως υπήρχε

μια συγκεχυμένη ιστορία γύρω απ’ το άτομό μου, λέγαν πολλά, τι

να πρωτοπιστέψεις; Και συχνά ισχυρίζονταν ότι παραμιλάω ενώ

απλώς κουβέντιαζα μ’ αυτόν που κρύβεται μες στις σκιές.

Τέλος τα χρόνια πέρασαν, εγώ χάθηκα σε δύσκολους δρόμους,

κοιμήθηκα σε βρώμικα δωμάτια και το πρωί άπλωσα τα σεντόνια

στο παράθυρο σε μια παράδοση άνευ όρων. Και θυμάμαι παιδί που

εκμυστηρευόμουν τα βράδια στη μητέρα πως στο σχολείο, στο ίδιο

θρανίο, καθόμουν μ’ έναν άγγελο.

Και μια μέρα θέλω να γράψουν στον τάφο μου: έζησε στα σύνορα

μιας ακαθόριστης ηλικίας και πέθανε για πράγματα μακρινά που

είδε κάποτε σ’ ένα αβέβαιο όνειρο.